Ik was laatst op een verjaardag waar wat mensen waren die ik nog niet kende. Op een gegeven moment vertelde Ik over mijn werk en dat ik vrouwen help die dingen willen veranderen aan hun leefstijl. Het gesprek ging al snel over overgewicht en een mevrouw vroeg zich hardop af hoe IK nou iemand kon helpen met overgewicht. ‘ Jij hebt toch geen idee hoe het is om te dik te zijn? ’Hoe kun je dan helpen?”.

Het klopt dat ik nooit heb hoeven opletten dat ik te zwaar werd. Ik ben altijd slank geweest en vroeger zelfs ronduit mager. Mijn gewicht is jaren niet gezond geweest en ik kreeg het niet voor elkaar om dit omhoog te krijgen. De meest gekke dingen heb ik geprobeerd. Op een gegeven moment heb ik zelfs een slagroomdieet gevolgd. Overal ging room doorheen. De eerste dagen gaat het wel, maar op een gegeven moment was het natuurlijk niet meer te doen. Getverdemme. En gezond is het natuurlijk helemaal niet maar ik was zo gefocust op aankomen dat me dat geen klap kon schelen.

Als je mager bent dan loop je tegen best wat dingen aan. Je…..

  • Mag je niet zeuren, je kunt toch eten wat je wilt….
    Nee, dus. Ook mensen die mager zijn kunnen zich niet de hele dag onbeperkt volstouwen met ongezond eten. Dat is voor mij net zo slecht als voor mensen met overgewicht. Omdat je het niet kan zien, wil dat nog niet zeggen dat iemand niet te veel vet kan hebben. En dat is dus net zo ongezond als bij iemand bij wie je het vet direct ziet zitten.
  • Je bent een soort van vogelvrij…
    Hoe vaak ik wel niet aangesproken ben door wildvreemden die tegen me zeiden ‘nou meid, je mag wel wat meer eten hoor’. Of deze..: ‘dat is ook niet mooi meer, zo dun als jij bent’…. Zoooo dus…bedankt. Jij ook een fijne dag, die van mij kan niet meer stuk nu 🙁
    Ik liep ooit eens door de stad. Ik denk dat ik iets van 25 jaar was. In die tijd waren van die lange, stijve rokken tot op de enkels in de mode. Ondanks dat die rokken mij echt vreselijk slecht stonden (echt…. Tante Sidonia style zeg maar) had ik er toch een gekocht. Ik liep dus door de stad. Het was meer een soort van schuifelen want dat ding was zo strak en stijf dat je je er amper in kon bewegen. Ik liep langs de Mc Donalds en in die tijd hing daar altijd een groepje Surinaamse stoere jongens en Nederlandse meisjes rond.
    Ik liep erlangs en een van die jongens riep me. Ik was al wat op mijn hoede, want ik weet dat Surinamers doorgaans niet op mijn ‘type’ vallen maar op wat vollere dames. Dus, hij riep me (en hard ook)….. ‘ Hèèèèèè schatje……, wil je met mij mee naar huis?’……  (stilte) ………..’ ik heb nog een strijkplank nodig’. Hilariteit alom natuurlijk. En eerlijk is eerlijk, ik moest zelf ook lachen want het was natuurlijk best lollig maar intussen ging ik wel een soort van dood van ellende.  Die rok heeft het geen avond meer zien worden. Die heb ik meteen weggegooid.
  • Passende kleding zoeken was altijd een ramp
    In mijn leven geldt het volgende: er was een tijdperk voor de comeback van de skinny jeans en er is een tijdperk na de herintrede van de skinny jeans. Broeken kopen was in het pre-skinny- jeans- tijdperk een ware ramp. Ik ben niet alleen slank maar ook lang. En dat gaat vaak niet samen. Ja als je een model in Milaan bent misschien, maar ik had in die tijd geen geld voor een op maat gemaakte Dior garderobe (nog steeds niet eerlijk gezegd).
    Anyway, het probleem voor het skinny jeans tijdperk was dat broek-producenten het volgende dachten:
  1. Je bent slank en dus kort want als je in de breedte niet groeit kun je ook niet groeien in de lengte.
  2. Je bent niet slank en dan waarschijnlijk wel lang. Logisch..

Ik had dus de keuze uit of een broek die van boven redelijk goed zat maar bij de enkels stopte. Of een broek die netjes tot op de schoen viel, maar verder als een aardappelzak om mijn benen heen hing.

Ik vergeet nooit meer mijn eerste skinny jeans. Ik kreeg hem van Nigel voor mijn verjaardag. Hij was van het merk Seven for all manskind (ja ja, Madonna draagt dit merk ook). Hij was zo duur dat ik hem niet durfde te passen. Toen ik hem aan had vond ik het vreselijk. Nu kon je helemaal goed zien hoe dun ik was. Ik heb de broek terug gebracht (echt…..). Ik was er nog niet klaar voor.
Nu heb ik niks anders meer in mijn kast liggen. Ik heb zelfs skinnies die ‘te’ lang zijn. O, het leven is mooi.

Gelukkig heb ik mijn gewicht nu sinds een jaar of 5 onder controle. Maar ik moet altijd opletten dat ik op tijd en goed eet. Als ik dat niet doe, word ik trillerig, bokkig en beland ik in een soort van apathische stand. Als ik een keer een kilo afval voel ik dat gelijk. Ik voel me dan slapjes en ik moet echt mijn best doen om die kilo er weer aan te krijgen.

Ahhh zielig!
Ben ik dus eigenlijk heel zielig omdat ik zo dun ben? Zeker niet, maar wat ik wil zeggen is dat ik wel ervaring heb met niet blij zijn met je gewicht. Misschien niet op de manier zoals de meeste mensen, maar wat maakt dat uit. Of je nou te dik of te dun bent, het is gewoon niet fijn. Maar is er wel wat aan te doen. Ik heb mijn streefgewicht bereikt door anders en gezonder te gaan eten en voel me al jaren een ander mens met veel meer energie en ik ben tevreden. Ik heb mijn gezondheid prioriteit gegven en ik zorg dat ik tijd vrijmaakt om gezonde keuzes te maken.

Een gezonde leefstijl gaat verder dan een gezond gewicht
Bij een gezonde leefstijl komt veel meer kijken dan alleen maar je gewicht. Ik dacht vroeger altijd, als ik maar 5 kilo zwaarder ben, dan komt de rest ook wel goed. Maar dat is niet zo. Het gaat er niet alleen om hoe je je lichamelijk voelt, maar ook hoe je je mentaal voelt. Beiden moet kloppen. Als jij straks je perfecte gewicht hebt bereikt, maar je hebt de hele dag honger en je bent gestrest of je slaapt slecht, dan wordt je daar niet gelukkiger van. Daarom is het belangrijk om naar het geheel te kijken en doelen voor jezelf te stellen die realistisch zijn.

Niet happy
Ik weet dat er heel veel vrouwen niet happy zijn met hun leefstijl. Ze hebben stress, zijn te druk, voelen zich te zwaar, slapen slecht, vinden dat ze niet gezond eten enz. enz. Er is vaak veel onvree maar vrouwen voelen vaak de urgentie niet om dingen aan te pakken. Ja, aan het eind van jaar dan nemen we ons voor om op 1 januari alles anders te gaan doen. Of na de vakantie, dan moeten die kilo’s er opeens af. Maar het hele jaar door knaagt er wel wat. We doen er alleen niks mee, want er is altijd wel iets of iemand anders belangrijker. Dat is echt zo’n vrouwen ding.

Durf jij voor jezelf te kiezen, jezelf op nummer 1 te zetten en te gaan werken aan verandering? Ja? Dan zullen er zoveel dingen positief voor je gaan veranderen! Wauw!

Wil jij verder?
Ik coach ook niet alleen vrouwen die willen afvallen, maar vooral vrouwen die over de hele linie beter voor zichzelf willen gaan zorgen. Op alle vlakken. Vrouwen die verder willen, patronen durven te doorbreken, zichzelf serieus nemen en durven te kiezen voor zichzelf.

Wil jij ook verder? Laten we dan een afspraak maken en samen aan het werk gaan! Maak die sprong. Je komt altijd goed terecht!

Klik hier als een je gratis kennismakingsgesprek wilt inplannen


Wat levert het je op?
Wat coaching je oplevert, ligt natuurlijk aan een heleboel factoren die afhankelijk zijn van jouw doelstellingen.
Je krijgt in ieder geval inzicht in je eetpatroon en je beweegpatroon. Daar werken we altijd aan. Verder gaan we het hebben over je prioriteiten en krijg je inzicht in je valkuilen, zodat we daaraan kunnen gaan werken. Het geeft je nieuwe inzichten. ‘Had ik dat maar eerder gezien’ is iets wat ik vaak terug hoor.
We gaan samen op onderzoek naar wat voor jou werkt.

Bedenk je eens hoe het zou zijn als vandaag alles anders zou zijn? Als je vandaag de knoop doorhakt, hoe is jouw leven dan over een jaar? Durf je te kiezen en in jezelf te investeren of kabbel je maar door?

Ja! Ik doe het! Ik kies voor mezelf! Klik hier voor een afspraak 

Tijdens een gratis kennismakingsgesprek kijken we naar waar jij nu staat, wat je graag wilt veranderen en dan gaan we aan de slag. Ik bied niet alleen reguliere coachingstrajecten aan maar ook online coaching. Handig voor als je niet in de buurt woont.

3 antwoorden
  1. Nynke
    Nynke zegt:

    Zo herkenbaar inderdaad! Ik kreeg vroeger ook altijd naar mijn kop geslingerd dat ik niet moest zeuren, ik kon elke dag wel patat eten want ik werd toch niet dik..
    Ik kwam inderdaad niet aan, maar dat was ook bij nou net het probleem.. want wat zij niet wisten was dat ik met behulp van een diëtist op dat moment bezig was om 2 kilo (blijvend) aan te komen om op een gezond gewicht te komen.. en dat is een behoorlijke strijd geweest 😉

    Beantwoorden
    • nicolien
      nicolien zegt:

      Knap dat het gelukt is! Vooral dat ‘blijvend’ is vaak een probleem. Waar het er bij andere vaak aanvliegt, vliegt het er bij ons vaak weer vanaf.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *